Zwirobeton

W zależności od rodzaju kruszywa betony dzielimy na betony żwirowe, gruzobetony i żużlobetony. Z żużla i niekiedy z gruzu wyrabia się najczęściej betony zaliczające się do grupy betonów lekkich. Żwirobeton stosowany jest najczęściej do zbrojonych elementów konstrukcyjnych. Z gruzo i żużlobetonu wyrabia się najczęściej pustaki i bloki do budowy ścian. Betony lekkie, jak pianobeton i gazobeton, wyrabiane są o różnych ciężarach objętościowych i dlatego mogą być odpowiednio stosowane jako materiał izolacyjny (przy ciężarze objętościowym 500-; -600 kg/m) albo jako materiał konstrukcyjny w postaci bloków do budowy ścian (przy ciężarze objętościowym powyżej 700 kg/m). Continue reading „Zwirobeton”

Skladniki betonu

Składniki betonu, a więc cement, kruszywo o odpowiednim uziarnieniu i woda muszą być dobierane w takiej proporcji, aby beton miał odpowiednią gęstość, w czasie układania go w deskowaniu wymaganą wytrzymałość po stwardnieniu. Wytrzymałość betonu zależy od wytrzymałości kruszywa, ilości i marki cementu oraz od ilości wody. Jeżeli kruszywo jest odpowiednie, to przy tym samym rodzaju cementu wytrzymałość betonu będzie zależna od wagowego stosunku cementu do wody. Stosunek ten nosi nazwę wskaźnika cementowo-wodnego. Im wyższy jest wskaźnik, tym większa jest wytrzymałość betonu. Continue reading „Skladniki betonu”

Zelbet

Jeżeli w betonie, o którym mówiliśmy wyżej, umieścimy pręty stalowe, czyli go uzbroimy, otrzymamy materiał zwany żelbetem. Żelbet jest dziś najbardziej rozpowszechnionym materiałem konstrukcyjnym stosowanym w budownictwie. Sam beton, jak już wiemy, odznacza się dużą wytrzymałością na ściskanie, na rozciąganie natomiast ma wytrzymałość bardzo małą. Rozciąganie występuje najczęściej obok ściskania w zginanych elementach konstrukcyjnych, jak belki, podciągi itp. Jeżeli np. Continue reading „Zelbet”

dlugosc wbijanych pal

Ze względu na ograniczoną długość wbijanych pali przy głębszych wykopach muszą być ścianki wbijane w kilku rzędach, co wymaga wykonania znacznie większej ilości robót ziemnych. Rozważenie wymienionych wyżej względów ogranicza w znacznym stopniu możliwość stosowania ścianek szczelnych w wykopach kanalizacyjnych jako zasadniczego sposobu czasowej obudowy ścian wykopu. Są one natomiast bardzo przydatne do wykonywania dolnej części wykopu, można tu bowiem stosować w charakterze ścianek szczelnych krótkie deski z wpustami o długości nie przekraczającej 1,5 m. Deski te wbite pionowo przy balach obudowy poziomej w dole wykopu tam, gdzie trudno jest opanować dopływ wody wraz z cząstkami gruntu, pozwalają na łatwiejsze wykończenie wykopu i wykonanie jego odwodnienia. Długość desek należy tak dobierać, aby były one wbite w grunt na. Continue reading „dlugosc wbijanych pal”

grunty bardzo miekkie

Niektórzy badacze określają tę głębokość jako taką, przy której wykop może być nie odeskowany. Prawidłowszy jest jednak pogląd i bezpieczniejszy że przy gruntach spoistych można nie rozpierać wykopu na głębokość n, = Zo = ~ ]iN!li = ~ tg (450 + cp/2) Przy gruntach plastycznych, jeśli przyjmiemy tp = 0, to tg (45 o + tp/2) = 2c Przy określeniu c w T/m2 i y w T/m3 otrzymujemy Hn w m. W praktyce tam, gdzie w gruntach spoistych nie można ustalić wy-starczająco dokładnie wielkości c, można przyjmować niżej podane głębokości wykopów, przy których ścian pionowych można nie deskować. Dane te odnoszą się do wykopu chronionego przed spływaniem do niego wody deszczowej z nawierzchni ulicy oraz rozpartego przynajmniej jedną rozporą na swej krawędzi górnej (tuż przy powierzchni ulicy), a mianowicie: grunty bardzo miękkie (plastyczne) – < 1,5 m grunty twardoplastyczne 1,2--; -2,5 m grunty półzwarte 2,5--; -3,5 m 7. 3. Continue reading „grunty bardzo miekkie”

Przy wykopach waskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora

Przy wykopach wąskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora. Przy wykopach szerokoprzestrzennych odeskowanych, zwykle zabezpiecza się górną krawędź ściany za pomocą jej zakotwienia lub skośnej rozpory. Stosując takie zabezpieczenie dawno już zaobserwowano, że stan obciążeń ściany wykopu odeskowanego jest inny niż wypływający z opisanego wyżej założenia Rankinea oraz że stosowanie klasycznej teorii parcia gruntu na ściany oporowe daje wyniki niezgodne z praktyką wykonawstwa robót. Jeśli istotnie parcie gruntu miałoby swą największą wartość przy dnie wykopu, to. w ogóle nie byłoby możliwe wykonywanie jego deskowania za pomocą obudowy poziomej. Continue reading „Przy wykopach waskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora”

Zwiezlosc okresla sie wg normy PN-53/B-04115

Zwięzłość określa się wg normy PN-53/B-04115. Wytrzymałość tłucznia na uderzenie Wytrzymałość tłucznia na uderzenie polega na ustaleniu zmian jakie zachodzą w uziarnieniu tłucznia kamiennego pod wpływem siły działającej w sposób dynamiczny. Próbkę tłucznia umieszcza się w moździerzu stalowym i przykrywa rdzeniem stalowym. Po wyjęciu próbki z moździerza ustala się procentową zawartość ziarn przechodzących przez sito o średnicy oczek 10 mm oraz stopień zmiażdżenia tłucznia Badanie przeprowadza się wg normy PN-53/B-04114. W badaniach materiałów kamiennych do celów drogowych należy wyróżnić: – badania surowców skalnych przewidzianych do eksploatacji. Continue reading „Zwiezlosc okresla sie wg normy PN-53/B-04115”

Badanie uziarnienia kruszywa

Badanie uziarnienia kruszywa Badanie uziarnienia wykonuje się za pomocą szablonów dla kruszyw powyżej 25 mm oraz sit dla sprawdzenia wymiarów oraz wykreślenia uziarnienia (granulometrycznej) kruszywa drobniejszego. Stosowane są komplety sit zestawione według różnych zasad i różnie znormalizowane w poszczególnych krajach. Dla kruszywa o wymiarach ziarn do 4 mm są stosowane w Polsce sita tkane z: otworami kwadratowymi, dla kruszywa powyżej 5 mm – sita o otworach okrągłych. Doświadczalnie ustalono, że sito o otworach kwadratowych może być zastąpione sitem o otworach okrągłych o średnicy 1 ,25 razy większej niż długość boku otworu kwadratowego. Komplet sit stasowany do analizy sitowej kruszywa przeznaczonego do betonu jest podany w tablicy 6. Continue reading „Badanie uziarnienia kruszywa”