Mieszanie reczne betonu

Mieszanie ręczne polega na kilkakrotnym przerzucaniu łopatą kruszywa z cementem na drewnianym pomoście o wymiarze 4 X 3 m. Najpierw miesza się piasek z cementem na sucho, a z chwilą, gdy mieszanina nabierze jednolitego wyglądu z polewaczki zaopatrzonej w sitko dolewa się do niej wody i miesza aż do otrzymania jednolitej masy. Mieszanie ręczne betonu nie daje tak dobrych wyników jak mieszanie maszynowe w betoniarkach, o których będzie mowa w dalszym rozdziale podręcznika. Beton zagęszcza się w deskowaniu przez ubijanie drewnianymi lub stalowymi ubijakami albo przy użyciu wibratorów wgłębnych buławowych. W tym celu zakończenie wibratora, tzw. Continue reading „Mieszanie reczne betonu”

Wytrzymalosc betonu

Wytrzymałość betonu bada się przez ściskanie walców o średnicy i wysokości 16 lub 8 cm. Miarodajną jest wytrzymałość walca po 28 dniach od chwili jego wykonania. Zwykle przy wykonywaniu ważniejszych konstrukcji betonowych i żelbetowych pobiera się próbki betonu w czasie betonowania konstrukcji i ściska się je następnie po 28 dniach dla określenia i sprawdzenia wytrzymałości betonu. 1 Przyjęta urzędowo nazwa dla gazobetonów: cementowego – beton lekki Nr 1 oraz dla wapiennego – beton lekki nr 2. Przygotowanie betonu polega na: odmierzeniu składników cementu, kruszywa i wody w odpowiedniej proporcji, na wymieszaniu tych składników, ułożeniu w formę i zagęszczeniu. Continue reading „Wytrzymalosc betonu”

Zmarszczenie sie kory w górnej czesci galezi

Zmarszczenie się kory w górnej części gałęzi następuje wskutek występujących przy zginaniu pręta znacznych nieraz naprężeń ściskających, pękanie zaś w dolnej wypukłej części – wskutek występowania naprężeń rozciągających. Chcąc więc wykonać belkę żelbetową, na którą będą działały siły podobnie jak na gałąź, musimy w jej dolnej części dać wkładki stalowe, które są bardzo wytrzymałe na rozciąganie. Od góry zaś możemy tych kładek nie dawać, gdyż sam beton może przenieść dość duże naprężenie ściskające. Aby jednak wkładki stalowe spełniły swoje zadanie; muszą być ściśle spojone z betonem i w czasie zginania belki nie mogą się ślizgać. Należy stwierdzić, że beton odznacza się doskonałą przyczepnością do wkładek stalowych, co zapobiega przesuwaniu się ich w betonie. Continue reading „Zmarszczenie sie kory w górnej czesci galezi”

Wybór typu odeskowania

Wybór typu odeskowania. Przy obudowie czasowej wykopów kanalizacyjnych w miastach można stosować jeden z niżej wymienionych rodzajów obudowy. Dla wykopów o szerokości nie przekraczającej 5,0 m (w świetle ścian gruntu) stosuje się obudowę z bali poziomych (tzw. obudowa pozioma) albo obudowę z bali ustawionych pionowo (obudowa pionowa). Przy obudowie pionowej należy najpierw wymienić obudowę zwykłą, gdzie pionowe elementy obudowy czasowej (bale drewniane lub bale: z blachy stalowej) nie mają wpustów bocznych, mogą stykać się bokami a obudowa nie jest wodoszczelna. Continue reading „Wybór typu odeskowania”

grunty bardzo miekkie

Niektórzy badacze określają tę głębokość jako taką, przy której wykop może być nie odeskowany. Prawidłowszy jest jednak pogląd i bezpieczniejszy że przy gruntach spoistych można nie rozpierać wykopu na głębokość n, = Zo = ~ ]iN!li = ~ tg (450 + cp/2) Przy gruntach plastycznych, jeśli przyjmiemy tp = 0, to tg (45 o + tp/2) = 2c Przy określeniu c w T/m2 i y w T/m3 otrzymujemy Hn w m. W praktyce tam, gdzie w gruntach spoistych nie można ustalić wy-starczająco dokładnie wielkości c, można przyjmować niżej podane głębokości wykopów, przy których ścian pionowych można nie deskować. Dane te odnoszą się do wykopu chronionego przed spływaniem do niego wody deszczowej z nawierzchni ulicy oraz rozpartego przynajmniej jedną rozporą na swej krawędzi górnej (tuż przy powierzchni ulicy), a mianowicie: grunty bardzo miękkie (plastyczne) – < 1,5 m grunty twardoplastyczne 1,2--; -2,5 m grunty półzwarte 2,5--; -3,5 m 7. 3. Continue reading „grunty bardzo miekkie”

Parcie gruntu na sciany pionowe odeskowane

Parcie gruntu na ściany pionowe odeskowane. Wielkość gruntu na odeskowanie ścian wykopu wypływa, ogólnie biorąc, z teorii poziomego parcia gruntu na ściany oporowe. Wiąże się ono z teorią naprężeń w półprzestrzeni sprężystej a środowisko gruntowe stanowi taką półprzestrzeń. Jak wiadomo, wyznaczenie naprężeń poziomych w półprzestrzeni sprężystej w warunkach braku jakiegokolwiek ruchu jest bardzo trudne, a takie naprężenia występują właśnie przy poziomym obciążeniu ściany pionowej wykopu. Naprężenia te można jednoznacznie określić jedynie wówczas, kiedy powstaną warunki przejścia naprężeń ze stanu sprężystego do stanu naprężeń plastycznych. Continue reading „Parcie gruntu na sciany pionowe odeskowane”

stan naprezen czynnych

Znane są dwa takie stany przejściowych naprężeń granicznych – jeden z nich to tzw. stan naprężeń czynnych, drugi to stan naprężeń biernych. Pierwszy z tych stanów powstaje wtedy, kiedy obciążona przez grunt ściana podlega ruchowi w kierunku od gruntu. Ruch taki zezwala na rozprężenie się gruntu; tj. na zmniejszenie dotychczas istniejących naprężeń poziomych. Continue reading „stan naprezen czynnych”

Przy wykopach waskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora

Przy wykopach wąskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora. Przy wykopach szerokoprzestrzennych odeskowanych, zwykle zabezpiecza się górną krawędź ściany za pomocą jej zakotwienia lub skośnej rozpory. Stosując takie zabezpieczenie dawno już zaobserwowano, że stan obciążeń ściany wykopu odeskowanego jest inny niż wypływający z opisanego wyżej założenia Rankinea oraz że stosowanie klasycznej teorii parcia gruntu na ściany oporowe daje wyniki niezgodne z praktyką wykonawstwa robót. Jeśli istotnie parcie gruntu miałoby swą największą wartość przy dnie wykopu, to. w ogóle nie byłoby możliwe wykonywanie jego deskowania za pomocą obudowy poziomej. Continue reading „Przy wykopach waskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora”

Pionowy przekrój poprzeczny przez sciane wykopu odeskowanego w gruncie piaszczystym

Niektórzy badacze, jak Ohde, zakładali kołowy przekrój powierzchni odłamu, podobnie jak to czynił Fellenius do wyznaczenia powierzchni poślizgu przy badaniu stateczności zboczy. Terzaghi, którego badania były najszczegółowsze i poparte licznymi pomiarami naprężeń w skali naturalnej, przyjął przekrój powierzchni odłamu w postaci spirali logarytmicznej. Pionowy przekrój poprzeczny przez ścianę wykopu odeskowanego w gruncie piaszczystym. Pionowa ściana odeskowana ulega przesunięciu w dolnej części z pozycji do pozycji. Górna część bryły odłamu nie może przesunąć się w kierunku wykopu, powierzchnia odłamu jest bowiem w górnej części, zgodnie z założeniami przyjętymi poprzednio, prostopadła do powierzchni terenu. Continue reading „Pionowy przekrój poprzeczny przez sciane wykopu odeskowanego w gruncie piaszczystym”