Promienie sloneczne powoduja silne odparowywanie wilgoci z betonu

Wskutek drgań następuje przesuwanie się względem siebie poszczególnych ziaren kruszywa w świeżej masie betonowej, powodując jej zagęszczenie. Przesuwając stopniowo buławę w kierunku pionowym, od dołu ku górze, a następnie poziomo w celu powtórzenia tej samej operacji dla przylegającej partii betonu, uzyskujemy należyte zagęszczenie masy w całej konstrukcji. Każdy beton po ułożeniu go w deskowaniu i zagęszczeniu wymaga odpowiedniej pielęgnacji aż do czasu zupełnego stwardnienia. Na świeży i niedostatecznie stwardniały beton wpływają ujemnie zarówno silne nagrzewanie promieniami słonecznymi, jak również deszcz i mróz. Promienie słoneczne powodują silne odparowywanie wilgoci z betonu, wskutek czego powstają rysy skurczowe i pęknięcia. Continue reading „Promienie sloneczne powoduja silne odparowywanie wilgoci z betonu”

Ulewny deszcz wyplukuje ze swiezego betonu cement

Ulewny deszcz wypłukuje ze świeżego betonu cement. Mróz w pierwszych dniach twardnienia betonu, a zwłaszcza w okresie wiązania cementu (12- 14 godz. ), działa na beton niszcząco, gdyż przerywa zachodzący w czasie wiązania betonu proces chemiczny. Dlatego w upalne lato beton należy zabezpieczyć workami lub matami ze słomy lub trzciny, polewać go co kilka godzin wodą lub przykrywać warstwą mokrego piasku czy trocin, które po wyschnięciu trzeba ponownie nawilżać. Przed ulewnym deszczem świeży beton zabezpiecza się papą, matami lub workami po cemencie. Continue reading „Ulewny deszcz wyplukuje ze swiezego betonu cement”

Parcie hydrostatyczne wody

Przy poziomej obudowie ścian wykopu, grunt przylegający do wykopu jest odwodniony przed wykonaniem wykopu lub też w czasie trwania robót wykopowych. Stąd obliczenia statyczne dla takiej obudowy przeprowadzać należy, licząc się jedynie z obciążeniem jej gruntem, nie uwzględniając parcia wody. Parcie hydrostatyczne wody należy brać pod uwagę jedynie przy obliczaniu ścian szczelnych i to wtedy tylko, kiedy poziom wody gruntowej poza wykopem nie jest obniżony przez depresję. Dawniej wymiary obudowy wykopów były wyznaczane przy założeniu, że parcie gruntu rośnie wprost proporcjonalnie wraz z głębokością, podobnie jak parcie hydrostatyczne wody, tj. że dla wykopu o pewnej głębokości największe parcie wywiera grunt przy jego dnie. Continue reading „Parcie hydrostatyczne wody”

glebokosci naprezenia poziome w gruncie

Aby wyznaczyć tę głębokość, można posłużyć się rozważaniami teorii Rankinea : Przy ruchu ściany w kierunku wykopu z położenia do położenia a naprężenia w gruncie spoistym będą się zmieniały następująco. Do głębokości Zo = ~]i N !li – naprężenia są ujemne, to znaczy grunt nie obciąża ściany, jeśli nie pojawi się rysa na powierzchni gruntu. We wzorze tym: y – ciężar objętościowy gruntu, c – spójność gruntu, N!li = tg2 ( 45 o + ; ) gdzie tp – kąt tarcia wewnętrznego gruntu. Poniżej wymienionej głębokości naprężenia poziome w gruncie mają wartość dodatnią i będą zwiększać się w miarę zagłębienia. Przy głębokości Ho = 2 Zo suma naprężeń dodatnich wyrównuje sumę naprężeń ujemnych. Continue reading „glebokosci naprezenia poziome w gruncie”

Przy wykopach waskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora

Przy wykopach wąskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora. Przy wykopach szerokoprzestrzennych odeskowanych, zwykle zabezpiecza się górną krawędź ściany za pomocą jej zakotwienia lub skośnej rozpory. Stosując takie zabezpieczenie dawno już zaobserwowano, że stan obciążeń ściany wykopu odeskowanego jest inny niż wypływający z opisanego wyżej założenia Rankinea oraz że stosowanie klasycznej teorii parcia gruntu na ściany oporowe daje wyniki niezgodne z praktyką wykonawstwa robót. Jeśli istotnie parcie gruntu miałoby swą największą wartość przy dnie wykopu, to. w ogóle nie byłoby możliwe wykonywanie jego deskowania za pomocą obudowy poziomej. Continue reading „Przy wykopach waskich zawsze najpierw jest wykonana górna rozpora”

Zwiezlosc okresla sie wg normy PN-53/B-04115

Zwięzłość określa się wg normy PN-53/B-04115. Wytrzymałość tłucznia na uderzenie Wytrzymałość tłucznia na uderzenie polega na ustaleniu zmian jakie zachodzą w uziarnieniu tłucznia kamiennego pod wpływem siły działającej w sposób dynamiczny. Próbkę tłucznia umieszcza się w moździerzu stalowym i przykrywa rdzeniem stalowym. Po wyjęciu próbki z moździerza ustala się procentową zawartość ziarn przechodzących przez sito o średnicy oczek 10 mm oraz stopień zmiażdżenia tłucznia Badanie przeprowadza się wg normy PN-53/B-04114. W badaniach materiałów kamiennych do celów drogowych należy wyróżnić: – badania surowców skalnych przewidzianych do eksploatacji. Continue reading „Zwiezlosc okresla sie wg normy PN-53/B-04115”

Odpornosc na uderzenie

Odporność na uderzenie Odporność materiału kamiennego na uderzenie charakteryzują dwie cechy: zwięzłość i odporność na działanie uderzenia lub ciśnienia. Cechy te są szczególnie ważne dla materiałów kamiennych stosowanych do celów drogowych w postaci kruszywa naturalnego lub sztucznego. Zwięzłość Zwięzłość jest to wytrzymałość kamienia na uderzenie (na aparacie Pagea) wyrażona liczbą uderzeń do chwili zniszczenia próbki. Badanie przeprowadza się na próbkach walcowych o średnicy i wysokości równej 25 mm. Przygotowaną próbkę kładzie się na kowadle aparatu udarowego w odpowiednim uchwycie. Continue reading „Odpornosc na uderzenie”

Do analizy kruszywa drobnego (piasku i maczki)

Do analizy kruszywa drobnego (piasku i mączki) używany jest komplet sit ASTM o oczkach kwadratowych. , W wielu laboratoriach drogowych są stosowane do ustalenia frakcji kruszywa sita wg DIN . Do przesiewu kruszywa grubszego stosowane są sita z otworami okrągłymi o średnicy otworów 5, 10, 15 i 25 mm. Do analizy sitowej należy użyć całkowitą liczbę gramów kruszywa wysuszonego do stałego ciężaru w temperaturze 105 C. Dla kruszywa o grubszym uziarnieniu ilość kruszywa powinna wynosić 2500 -:- 5000 g, dla piasku i mączki 100 -:- ~50 g. Continue reading „Do analizy kruszywa drobnego (piasku i maczki)”

Liczba oznaczajaca klase zwiru lub pospólki odpowiada wymaganej wytrzymalosci miarodajnej betonu

Liczba oznaczająca klasę żwiru lub pospółki odpowiada wymaganej wytrzymałości miarodajnej betonu; np. dla betonu o R2S = 250 kGJcm2 używa się żwiru lub pospółki ,,250, dla betonu o R2S = 110 kG/cm 2 stosuje się pospółkę ,,110. przy przewidywanej , wytrzymałości R2S = 230 kGJcm2 należy użyć pospółki lub żwiru klasy ,,250. C. WODA 1. Continue reading „Liczba oznaczajaca klase zwiru lub pospólki odpowiada wymaganej wytrzymalosci miarodajnej betonu”